حجت الاسلام مهدی نیلی پور، محقق و نویسنده؛ مؤلف کتاب فرهنگ فاطمیه

نیلی-پورهر انسان در قبال دریافت نعمت‌های الهی و موهبت‌ها و امتیازات شخصیتی، مسئول جامعه‌ی انسانی و حتی جامعه‌ی جهانی و هم‌نوعان و هم‌فکران خود می‌باشد تا با ارائه‌ی خدمات به آنان، زمینه‌های جذب نعمت‌های بیش‌تر از سوی خدا را برای خود فراهم آورد.
سرّ ازدیاد نعمت در پی انفاق، این است که با این عمل شما، گویا به هستی و هستی‌بخش خود اعلام می‌دارید که شایسته‌ی نعمت و موهبت بیش‌تر هستم؛ چرا که آن‌چه را دریافت نمودم، احتکار ننموده و در اختیار دیگران قرار داده؛ درست مانند جویباری که وقتی که آب را از خود عبور داد، آب‌های بعدی به سمت او می‌شتابند. تخصّص من و شما و کمالات شخصیتی ما هر یک موهبتی است که اگر با صفای نفس و صداقت در اختیار دیگران قرار گیرد، نفوس ما را تصفیه و پاک می‌گرداند و نعمت‌های الهی را در گردش نگه می‌دارد، و علاوه بر ما، دیگرانی را از این موهبت برخوردار و شاکر نعمت‌های الهی می‌گرداند.
نذر، میثاقی بین ما و خداست که اراده و عزم ما را برخدمت‌رسانی به مردم تقویت و تکمیل و به اجرا در می‌آورد، و به عبارتی نوعی تعهدآفرینی اختیاری است که ما و شما را در جهت خدمت به خلق خدا فعال‌تر و پویا‌تر می‌سازد.
در این خصوص، جالب است رساله‌ی عهدیه‌ی ابوعلی سینا که مجموعه‌ی تعهدات او در جهت رشد و کمال نفسانی اوست مطالعه شود.

اصفهان ۹۳/۱۰/۱۴

تکریم بزرگان و نخبگان علم و فرهنگ، وظیفه‌ای تردیدناپذیر است.