دکتر مریم اورعی، پزشک عمومی و نیکوکار بخش پزشکی

  اورعی   این نوع تفکر، راهی ساده است که بتوانیم به عنوان یک انسان در هر قالبی و در هر لباسی به هم‌نوعان نیازمند خود کمک کنیم، و چون تشکیلات نذر فرهنگی، انجمنی ساماندهی شده می‌باشد، پس راهی هموار برای همه‌ی کسانی که دغدغه‌ی خدمت‌رسانی بی‌منت و صادقانه برای رضای خدا دارند، گشوده است؛ راهی که سرشار از عشق و ایثار و خلوص می باشد.
به همه‌ی دوستانی که این مطلب را می‌خوانند، صادقانه می‌گویم که با پیوستن به نذر فرهنگی می‌توانند جاهای خالی زیادی را در زندگی بسیاری از نیازمندان پرکنند. نیاز به فعالیت‌های پیچیده و فشرده نیست و همه در قالب فعالیت‌های گوناگون که در توان آن‌هاست، می‌توانند در این نهاد عضو شوند و خدمت‌رسانی کنند. ان‌شاءالله با نیت خیری که همه‌ی افرادی که به نذر فرهنگی ملحق می‌شوند دارند، شادی حقیقی را که همان رضایت خداوند است، در وجود خود حس کنند.
خاطرات زیادی از برنامه‌های نذر فرهنگی دارم. یکی از آن‌ها مربوط به زمانی است که از طرف نذر فرهنگی به عنوان پزشک برای مناسبتی به یکی از مناطق محروم شهر تهران برای ویزیت کودکان رفتم. وقتی به آن جا رسیدم، با انبوهی از کودکان و مادرانی مواجه شدم که منتظر بودند. مسئولین از من خواستند که به علت ازدحامی که وجود داشت، فقط کودکان ویزیت شوند ولی من تمام تلاشم را نمودم که مادرانی را نیزکه همراه فرزندانشان آمده بودند، نیز ویزیت کنم، چون تقریباً همه‌ی آن‌ها از من این تقاضا را داشتند. انگار خداوند به وقت ما برکت خاصی داد و از عهده‌ی آن به‌خوبی برآمدم. بسیاری از این کودکان، کودکان کار بودند با دست‌های زخمی و پینه‌بسته و پر از جراحت که با دیدن آن‌ها احساس متناقضی از غم و شادی به من دست داده بود. شادی از این که شاید بتوانم ذره‌ای از دردهای آن‌ها راتسکین دهم، و احساس غم عمیقی از وجود این همه بچه‌ی دردمند و نیازمند در دل شهرمان با این همه زرق و برق. به هرحال این کودکان معصوم همیشه چهره‌هایی دوست‌داشتنی در ذهن و یاد من هستند و همیشه دوست دارم به کمکشان بیایم.

مداد آبی من بیا، شاید بتوانم با تو آسمان غمناک و غبار گرفته‌ی دل یتیمی را آبی‌تر کنم. مداد سبز من به کمکم بیا شاید بتوانم بیابان خشکیده‌ی چهره‌ی تکیده‌ی پیرزنی تنها را سبزتر کنم. مداد سرخ رنگم بیا، بیا تا با کمک تو گونه‌های رنگ پریده‌ی عابری تنها و غمگین را رنگین‌تر کنم. چند وقتی است دلم هوای رنگین کمان کرده است. کاش باران، بر سر شهر ما بیش‌تر ببارد. شاید به مدد آن رنگ‌های سبز و آبی و سرخ بیش‌تری بر روی مردم شهرم جاری شود.
 
 
                             دوست داشتن انسان‌ها به معنای دوست داشتن خود به اندازه‌ی دیگری است. نذرتان مستمر و مورد قبول حق تعالی