جناب آقای عباد الله رمضانی، مدیرکل فرهنگی شهرداری تهران و حامی نذرفرهنگی

رمضانیو آنان به نذر خویش وفا می‌کنند و از روزی که شر و عذابش گسترده است ( قیامت )، می ترسند .

( سوره مبارکه انسان /آیه‌ی ۷ )

      نذر درست به معنای وعده دادن و پیمان به چیزی است، و در اصطلاح فرهنگ اسلامی، پیمان خاص با خداوند است که انسان آن را بر خود واجب می‌کند.گرچه نذر در ادیان دیگر نیز نظایری دارد، اما در جهان‌بینی اسلامی، نذر، برآورنده‌ی نیازهای متنوع مادی انسان و موجب رستگاری در جهان عقبی است.
نذر را باید از نظر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، جزء مظاهر خاص پیشرفت و رفاه جامعه بدانیم، چرا که حداقل سه فرایند، تعدیل ثروت – توازن اجتماعی و همکاری جامعه را به صورت هم‌زمان میسر می‌سازد که این‌ها در اصل زیر بنای عدالت اجتماعی و اقتصادی جامعه هستند.
هرچند در گذشته تنها افرادی که دارای تمکن مالی بودند، نذر می‌کردند، اما نیازهای نو پدید جامعه، سبب شده تا مفاهیمی چون وقف تخصّص و مهارت، نذرفرهنگی و احسان آموزشی در ادبیات امور خیریه و دانشنامه‌ی احسان و نیکوکاری ایرانیان خودنمایی کند. این موضوع از این جهت حائز اهمیت است که افراد دارای وقت، تخصّص و مهارت نیز می‌توانند در آن حضور یابند.
امروزه، دانش، مهارت، تخصّص، معلومات و توانایی‌های آموزشی و …، اشکال نوپدید‌ی از ثروت‌های در اختیار افراد محسوب می‌شود و صد البته، جامعه‌ی امروز پیش از آن که نیازمند تأمین معیشت باشد، تشنه‌ی آموختن برای زندگی کردن است.
پرداختن به نذرفرهنگی از آن جهت خطیر می‌نماید که دامنه‌ی شمول افراد خیر را افزایش داده و نیازهای اصلی و واقعی جامعه را پوشش می‌دهد.
به عقیده‌ی بسیاری از اندیشمندان، توسعه‌ی فرهنگی، بستر اصلی توسعه‌ی اقتصادی است، برهمین مبنا، ترویج و اعتلای نذرفرهنگی، عدالت اجتماعی و اقتصادی را نیز به دنبال خواهد داشت.
تهران -دی ماه ۹۳

                                      همواره سپاسگزار حمایت‌ها و پشتیبانی‌های شما هستیم. نذرتان مستدام باد