جناب آقای دکتر آرش فائزی رازی پزشک عمومی و عضو محترم نذر فرهنگی

اطلا ع رسانی باید بیشتر شود

گفت وگو با دکتر آرش فائزی رازی

دکتر آرش فائزی رازی پزشک عمومی و از فعالان طرح نذرفرهنگی است که البته در فعالیتهای نوعدوستانه و خیرخواهانه سابقه زیادی هم دارد. در بسیاری از مراکز خیریه خدمات پزشکی رایگان و عام المنفعه ارایه میدهد. با همکاری دوستان خود در طرحی نو برای افراد معلول اردوهای یک روزه برگزارمی کنند و هدف خود ا ز این کار را ایجاد نشاط، انگیزه و روحیه در این قشر جامعه میداند.

چگونه با طرح نذر فرهنگی آشنا  شدید ودر این زمینه فعالیت خود را شروع کردید؟

من از سال ۸۵ با کمک شهرداری تهران به کار ویزیت رایگان و کمک به نیازمندان پرداخته ام ویک سالی هم هست که عضو طرح نذر فرهنگی شده ام. اما به نظر من در طرح نذر فرهنگی فعالیت ها بسیار هماهنگ و منظم تر شده است.

در حال حاضر هم سعی می کنم هر چه بیشتر با این ستاد همکاری کنم و حتی بعضی هفته ها که زمانم پر بوده و وقتی نداشته ام، خود را ملزم کرده ام که حتماً ۲ الی ۳ جلسه برنامه برای نذر فرهنگی زمان بگذارم.

شما برای این طرح چقدر وقت می گذارید؟

در این کار من سعی کردم زمانم را به گونه ای برنامه ریزی کنم که هر چه بیشتر حضور داشته باشم اما در برنامه ریزی من هفته هایی شده که واقعاً وقتم پر بوده. ولی طبق برنامه ریزی که کردم توانستم وقت مناسبی را برای این طرح در نظر بگیرم و بتوانم در این طرح خداپسندانه مشارکت داشته باشم.

یکی از مشکلات برای مشارکت در این گونه طر حها کمبود وقت است. به نظر شما چگونه می توان این خلاء را پر کرد؟

همه از نظر زمانی در مضیقه هستند و این مشکل جامعه ما است اما کسی که میخواهد زمان برای این برنامه ها بگذارد بالاخره میتواند از یک جای برنامه اش بزند و زمانش را برای این کار بگذارد. هرچقدر هم که زمان کم باشد، حتی ماهی یک دفعه ولی می توان وقت گذاشت و قابل انجام است و این گونه نیست که نتوانیم هماهنگی کنیم.

خاطره جالبی دارید؟

اکثر جاهایی که برای این برنامه رفتیم، کسانی که کاری برایشان انجام می دادیم، در پایان کار آنقدر زیبا از ما تشکرمی کردند که همه اش خاطره است و نمی توان به یک فرد خاص اشاره کرد.

خودتان تاکنون مرو ج این طرح بود ه اید؟

 بله من سعی کرده ام با دوستانی که همکار هستیم در محل کارمان صحبت و این طرح را معرفی کنم. تا از دوستان در تخصص های مختلف در پیشبرد این طرح استفاده کنیم.

بازخورد این کار در بین قشر تحصیل کرده به چه صورت بوده است؟

به نظر من طرح خوب و ابتکار عمل خوبی است که اجرا شده. اما متأسفانه این طرح در سطح جامعه شناخته شده نیست. حتی گاهی اوقات از حاشیه بزرگراه ها که عبور میکنیم می بینیم تابلویی به عنوان نذر فرهنگی نصب شده است اما مردم آگاه نیستند. خیلی از اوقات از من سوال م یشود این چیست و به چه معنا است. من تصور میکنم اطلاع رسانی در این زمینه بسیار بسیار محدود است و باید صحبت شود. کسانی که علاقه مند به همکاری هستند متأسفانه نمی دانند کجا باید این همکاری را انجام بدهند.

چه طور می توان نتیجه بهتری گرفت؟

در دانشگاه ها و مراکز علمی افرادی هستند که توان و تخصص کمک به دیگران را دارند و علاقه مند هستند. اگر تبلیغات بهتری شود حتماً افراد برای کمک زیاد هستند. تنها تبلیغات و ارایه امکانات مناسب باید در جای مناسب انجام شود.