جناب آقای امین پناهی،نیکوکار بخش آموزش

پناهیآشنایی بنده با نذر فرهنگی به محرم سال ۱۳۹۰ برمی‌گردد. یک روز داخل ماشین در مسیر دانشگاه بودم که رادیو خبری درباره‌ی ادای نذر در بخش آموزش و پزشکی و انواع مختلف بخش‌ها صحبت می‌کرد. خیلی وقت بود که چنین طرحی در ذهن من بود وخیلی دوست داشتم با بعضی از دوستانم در زمینه‌های مختلف، چنین فعالیتی را راه‌اندازی کنیم،که دیدم طرحی وجود دارد. بسیار علاقه‌مند شدم در این طرح شرکت کنم. بالاخره با پیگیری‌های مختلف وجست وجو در اینترنت،  این‌گونه درسامانه‌ی آن عضو شدم. همه‌ی این اتفاق‌ها خواست خداوند متعال بوده است.
یکی از خاطرات خوبی که من از نذر فرهنگی دارم، از این قرار است: یک روز سر یکی از کلاس‌های ابتدایی مشغول تدریس بودم که یک سئوال به ذهنم رسید و روی تخته نوشتم و از بچه‌ها خواستم به آن پاسخ دهند. سئوال هم ساده نبود ونیاز به تمرکز وهوش بالایی داشت. به سرعت یه دختر بچه که کلاس دوم ابتدایی درس می‌خواند، جواب سئوال رو گفت. اول گفتم شاید اتفاقی جواب داده و یک سئوال دیگرمطرح کردم،  دیدم دوباره به سرعت جواب مسئله رو داد. برای من تعجب‌آور بود یک سئوال به این سختی را دانش‌آموز دوم ابتدایی چطور با این سرعت جواب داد. بعدکه روش حل مسئله را پرسیدم، دیدم با روشی کاملا منطقی و درست به جواب رسیده بود. من تا حالا این روش را هیچ جا ندیده بودم و برایم جالب بود و پرسیدم این روش خودت هست یا کسی به شما یاد داده است.گفت روش خودم هست. آن روز من از دانش‌آموز درس یاد گرفتم و به این نتیجه رسیدم که یاد گرفتن از هرکسی و سنی می‌تواند باشد.
طرح نذر فرهنگی یک طرح خداپسندانه و دوستی و مهربانی بین هم‌نوعان‌مان است، در واقع مهر ومحبت در بین انسان‌ها گسترش پیدا می‌کند. طرح نذر فرهنگی بسیار حساس و مهم است و نیازمند گسترش آن در کل جامعه و بهره‌مندی همه‌ی مردم از این طرح می‌باشد. به امید این‌که  طرح نذر فرهنگی در تمام کشور به اجرا دربیاید و تمام مردم از این امکانات به بهترین شکل استفاده کنند و تمامی دوستان در زمینه‌های مختلف، نذر خود را ادا بفرمایند، به امیدآینده‌ای پرشکوه و گسترده در نذر فرهنگی.

  زکات علم این است که آن را به بندگان بیاموزی / نذرتان قبول حق